Laatste woord

Laatste woord

29-03-2022 Afscheid van de oude raad 2018-2022

Dankuwel voorzitter.

Beste mensen, vandaag vertrek ik als raadslid. Ik sta nr.6 op de kieslijst van GGS en er zijn 5 kandidaten gekozen. Persoonlijk vind ik dat jammer. Jammer dat ik niet gekozen ben. Naast alle frustraties en teleurstellingen die je meemaakt als gemeenteraadslid, is het ook interessant, leerzaam, eervol en ook vaak gewoon leuk. Ik heb ook de periode ‘14-‘18 meegemaakt. Dan bedoel ik niet de eerste wereldoorlog maar de raadsperiode in de 21e eeuw die ik in de loopgraven van de oppositie mee mocht maken.

Dat was als fractie-assistent. Ik heb gemerkt dat ook dat heel leerzaam is. Je bent voor 90% raadslid en krijgt voor 10% betaald.

Misschien ben ik hier, in deze zaal, binnenkort weer aanwezig als fractie-assistent. Wellicht weer als raadslid. Als nr.2, raadslid Aukje weer wethouder Treep wordt namens GGS, schuif ik 1 plekje op. Dan ben ik weer binnen. Maar nog steeds niet direct gekozen. Toch jammer.

En uiteraard hoop – en verwacht – ik dat GGS weer zal deelnemen aan het college. En voor zover ik objectief genoemd kan worden, denk ik dat we dan een goede wethouder klaar hebben staan.

Tijdens de laatste, mijn laatste fractievergadering, hadden we het over rode lijnen voor de coalitiebesprekingen. Niet zozeer de rode contouren voor bebouwing maar de spreekwoordelijke lijn in het zand. Waar moeten we op letten in de coalitie-onderhandelingen?

Mensen die mij een beetje beter kennen weten dat ik niet Altijd het zonnetje in huis ben, maar de zaken soms somber inzie. Voor de wereld, voor Europa, voor Nederland, en zelfs voor Soest – hoe vreedzaam, groen en vredig het ook is, als je hier uit de trein stapt.

Ik gaf mee dat het college aandacht moet hebben voor crises. We hebben de afgelopen periode de Covid-epidemie meegemaakt en zijn daar nog niet vrij van of de internationale crisis vanwege de oorlog in Oekraïne is ook hier voelbaar, en zichtbaar, bij voorbeeld in de vlag die hier op het gemeentehuis wappert.

Tegelijkertijd groeit de wereldwijde klimaatcrisis. Bij de laatste overstroming in 1919 stond het water tot de Lange Brinkweg. Nu hebben we de Afsluitdijk en staat Overhees blank na een stortbui. Alleen daarom al is bouwen in de polder en het veen geen goed idee. Het verdraagt zich niet met adaptatie aan het nieuwe normaal van een op hol geslagen klimaat.

Een nieuwe, of hernieuwde epidemie, vluchtelingen, droogte dan wel watersnood – het is geen ver van mijn bed show meer, het gebeurt in onze eigen dichtgetegelde achtertuin.

En dan volgt nu een 3 uur durende rede over het historische recht op het voormalig grondgebied van Baarn, wat eigenlijk gewoon Soestdijk is, dus Soest – en Zeist, wat eigenlijk vrijwel Soest heette en niet meer is dan een voortzetting van Soesterberg, dus ook Van Ons.

Die 3 uur heb ik geschrapt. Maar ik ben tegen het streven naar steeds grotere gemeenten. Onderzoek wijst ook uit dat het in praktijk niet goedkoper en ook niet efficiënter is. En ook de regiovorming bezie ik met wantrouwen vanwege het democratisch en staatsrechtelijk gat wat er ontstaat, wat al ontstaan is…

Dit alles terzijde.

Graag dank ik (vrijwel) alle raadsleden voor de samenwerking. Hartelijk dank ook voor de samenwerking met de wethouders en de burgemeester. En natuurlijk de Griffie. Spin in het web klinkt niet aardig, – zij zijn de spiL van de lokale democratie.

Dank ook aan de ambtenaren die ik heb mogen spreken, als lid van de auditcommissie, bij de voorbereiding van begrotingen en diverse andere onderwerpen, zoals de voorbereiding op de Cultuurvisie.

Ook dank aan de bodes die zich altijd bijzonder behulpzaam tonen om alles facilitair mogelijk te maken.

Dank aan mijn moeder die dit keer wel op me gestemd heeft

en tot ziens.


Voor alle scheidende raadsleden was er een kunstwerk van Chris Rodenburg, die het sculptuur uit oude pallets distilleerde, en Nadja Willems. De QR code op het winkelmuntje leidt naar een site met een stopmotion filmpje en herinneringen aan de afgelopen periode. Met deze link is de digitale laag van het kunstwerk te bezoeken (even doorklikken op het plaatje).

Zij vertellen op de site van de gemeente Soest:

‘De afgelopen raadsperiode is een unieke periode geweest doordat de raad digitaal vergaderde; ieder vanuit haar of zijn eigen huis. Daardoor heeft het eigen huis of beter T huis een andere rol in het dagelijks leven gekregen.

Dit is het uitgangspunt voor het kunstwerk geweest. Het op afstand vergaderen, elkaar alleen digitaal ontmoeten, iedereen vanuit zijn eigen omgeving. Dit is verbeeld in individuele huisjes, kwetsbaar en met onvolkomenheden, maar wel thuis. De huisjes zijn onderdeel van een groter geheel, samen vormen ze symbolisch het dorp Soest. De plek waar raadsleden zich voor hebben ingezet: een mooi, leefbaar en veilig Soest. Ieder raadslid neemt een stukje van dit kunstwerk mee naar huis, maar elk huisje blijft verbonden met het grotere geheel. Dit grotere geheel  is altijd te bekijken met de QR-code die aan het huisje hangt.’ 

Doe als ik, stem op mij

Doe als ik, stem op mij

We hebben het over de achtertuin van ons allemaal

Ik dacht dat ik Soest wel kende. Toch heb ik de afgelopen 8 jaar veel bijgeleerd, eerst als fractie-assistent en de laatste vier jaar als raadslid. Over het bestuur, de indeling, de bedrijven en inwoners van onze mooie gemeente. Binnen de fractie, in de raad en daarbuiten heb ik me van harte ingezet voor een Groen, Gezond en Sociaal Soest. Naast aandacht voor het groen in brede zin besteed ik met name aandacht aan financiën en cultuur. Voor de gezonde ontwikkeling van zowel het individu als de sociale samenhang zijn deze zaken onmisbaar.

Achtergrond

In 1968 kwam ik in Soest wonen om mijn vierde verjaardag te vieren en naar school te gaan. Ik ben er opgegroeid. Ik speelde in de duinen en haalde mijn zwemdiploma in het Soester Natuurbad. Na de middelbare school ging ik in Utrecht studeren en bleef er een kwart eeuw hangen. Mijn werk verhuisde van Amsterdam naar Duitsland en ik verhuisde een tijdje mee.

Waarom GGS

In 2012 kwam ik weer in Soest NL wonen en werd actief bij Artishock. Daar ontmoette ik Harry Witte. Ik schreef een tekst voor een verjaardag van Gemeentebelangen Groen Soest en werd later toch nog gevraagd of ik mee wilde doen met de verkiezingen van 2014. Dat deed ik graag.

In Utrecht had ik als verslaggever van de lokale radio de gemeentepolitiek leren kennen. Ik zag dat landelijke verschillen daarin veel minder belangrijk zijn dan liefde en kennis van de omgeving. Je kan het in de gemeentepolitiek eens zijn met een partij waar je niets mee hebt, gewoon omdat die wethouder precies weet over welke boom in welke straat hij spreekt. We hebben het over de achtertuin van ons allemaal.

De afgelopen raadsperiode heb ik met name aandacht besteed aan de gemeentelijke financiën, democratisering en de Soester cultuur. Daarnaast heb ik de afgelopen jaren ik over alle mogelijke onderwerpen bijdragen geredigeerd voor de website van GGS en de social media.


Stem op 16 maart: nr 6. Cees Paul – GGS lijst 1

Lees verder “Doe als ik, stem op mij”

Middelbare man met witte achtergrond

Middelbare man met witte achtergrond

Voor de rubriek Raadgever in de Soester Courant mocht ik als raadslid in 2.550 tekens een stukje schrijven met een persoonlijke invalhoek. Gepubliceerd op 17 juni 2020:

Net als de #metoo een discussie over seksisme losmaakte, is er nu discussie over racisme met #BlackLivesMatter. Als witte man van middelbare leeftijd zit ik in de verdachte hoek. Dat wordt nog erger.

Op de basisschool zat welgeteld 1 donkere jongen. Die werd daar niet blij van en ik heb dat toen niet gemerkt. In de loop der tijd heb ik heel wat witte vlekken moeten inkleuren. Zoals de Zwartepieten-discussie aantoont is het geen fijn proces om te erkennen dat je een white mans privilege bezit. Het is pijnlijk om te beseffen dat je deel bent van een dominante groep die het anderen lastig maakt, of erger.

Ik voelde me wel eens gediscrimineerd, als Nederlander in een omgeving met enkel buitenlanders, als man tussen vrouwen, als hetero in een homobar, maar de niet-aflatende stroom van speldenprikken, van insinuaties en gênante vragen – ik heb het niet zelf meegemaakt.

Toen ik net mijn rijbewijs had werd ik niet telkens aangehouden door de politie omdat ik blond ben. Niemand denkt dat ik dommer ben omdat ik geen handicap heb. Als ik over straat loop, hoor ik geen gesis of gefluit van voorbijgangers. Niemand die me neerbuigend behandelt omdat ik een pet op heb.

Het goede nieuws is dat als je weet dat het gebeurt, als je beseft dat je iemand vanuit een vooroordeel behandelt, het een kleine stap is naar de oplossing. En dat is natuurlijk: iedereen bezien zoals je zelf gezien wil worden.

Bij de raadszaal hangt een bordje met artikel 1 van de Grondwet:

‘Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.’

Daarmee is discriminatie niet uitgeroeid. Om te beginnen mag de rechter niet toetsen aan de Grondwet. Bovendien komt discriminatie vrijwel niet in de rechtbank omdat er ‘geen zaak valt te maken.’ Het is de alledaagse praktijk.

  • ‘Jullie kunnen nu eenmaal beter dansen.’
  • ‘Maar wat wil je, als je dat aantrekt.’

Dat zijn geen strafbare uitspraken en natuurlijk zijn er ook blanken met een strafblad die níet worden aangenomen. Er bestaan ook witte mannen die kunnen dansen en streeploos ramen lappen, alhoewel, tegelijkertijd wordt dat lastig.

Laten we zingen. Van The Scene, uit 1990: Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen.’ In de natuur zijn planten en dieren van elkaar afhankelijk. Voor de menselijke samenleving is dat niet anders. Een gezond ecosysteem kan alleen bestaan in diversiteit.

Soest in tijden van Corona

Soest in tijden van Corona

In de rubriek Raadgever laat de Soester Courant telkens een raadslid een persoonlijk stukje schrijven. Komende verschijnt weer een bijdrage vanuit de fractie van Gemeentebelangen Groen Soest (GGS):

Keelpijn? Ja. Hoesten, moe? Ja. Hoge koorts? Nee. Ik ben ook niet in contact geweest met mensen uit risicogebieden maar zit wel vanaf 10 maart ziek thuis, bijna een week voordat heel Nederland in pseudo-quarantaine ging. Inmiddels gaat het iets beter, dank u.

Ondanks het feit dat diarree geen symptoom van CODIV19 is, zagen we ook in Soest mensen met honderden tegelijk wc-papier hamsteren. Tegelijkertijd werden aanmerkelijk kleinere evenementen uitgesteld of afgelast.

En terwijl ik dat schrijf, worden de maatregelen aangescherpt. Na musea en theaters gaan ook alle scholen, horeca- en sportgelegenheden dicht tot 6 april. Corona ontvouwt zich. Als u dit leest is de toestand ongetwijfeld anders. Ik denk dat de gevolgen van deze grootschalige ontregeling nog lang merkbaar zijn.

Politiek bestrijkt vele gebieden. Kunst en Cultuur lijken daarbij soms een restpost bij sport en recreatie. Kunst en cultuur trekken natuurlijk toeristen, mooi voor de city marketing. Maar er is meer. Het brengt mensen samen, wat van belang is voor het sociaal domein. En: kinderen worden aantoonbaar slimmer terwijl ouderen tot op hogere leeftijd helder en gelukkig blijven als ze artistiek actief zijn.

Uiteindelijk is ook  politiek één van de vele aspecten waarin cultuur zich uit.  Denk aan de architectuur van de raadszaal of aan het smeedwerk en de symboliek in de ambtsketen van de burgemeester. En aan het taalgebruik, aan de timing van een interruptie in een betoog – het zijn allemaal bouwstenen van de politieke cultuur, de manier waarop gemeentepolitiek wordt bedreven.

Op de foto hiernaast zit ik bij een beeld: twee bronzen ‘zwerfkeien’ in een perk met steencirkels. Veel mensen uit de wijk Overhees zullen het herkennen. Maar hoe het hier terecht is gekomen of wie het waarom heeft gemaakt staat er niet bij. Het staat ook niet op Soest.nl. Dat vind ik jammer. Cultuur is een sieraad voor de gemeente, maar draag die juwelen dan ook met trots, zeg ik dan. Of, zoals het in het programma van GGS staat: “Een actief cultureel beleid hoort hier helemaal bij.”

Politiek moet zich niet met kunst bemoeien maar het wel een podium geven. Gelukkig wordt de cultuursector, die vooral bestaat uit ZZP-ers en kleine organisaties, opgenomen in de compensatie voor de corona-crisis. In Duitsland was de steun voor eenzelfde motie hartelijker dan hier. De Duitse Minister Grütters: “In deze situatie erkennen we dat cultuur geen luxe is die men in goede tijden uitstraalt, maar dat we nu zien hoezeer we het missen als we het een bepaalde tijd zonder moeten doen.”

Cees Paul, fractielid Gemeentebelangen Groen Soest (GGS)


Overhees - bij beeldJoop Jollanders
Bij Joop Hollanders (1944) beeld Zonder titel (1990). Foto: GGS

4 Status Quotes

2 on Music / over muziek

1) Frank Zappa

 

I saw music coming out of the speakers

& had to breathe through my ears

 

Ik zag muziek uit de boxen komen

& moest ademen door mijn oren

 

@ Ahoy Rotterdam, 1980’s

2) Satie / De Leeuw

 

The cathedral of  Satie is built with burning matches

& each time Reinbert de Leeuw copies it  note by note

 

De kathedraal van Satie is gebouwd uit brandende lucifers

& Reinbert de Leeuw maakt ‘m telkens noot voor noot na

 

@ Ruïnekerk Bergen, 2018

2 on Politics / over Politiek

1) Koers / Course

 

Politiek zet in het algemeen niet de koers uit voor de volgende generatie

maar verankerd eerder de ideeën van de vorige

 

Politics in general does not so much set the course for the next generation

as it anchors down the ideas of the previous one

2) Oogkleppen / Blinders

 

Slechts met oogkleppen op  ziet men de stip op de horizon

zei een wijsgeer nooit

 

Only with blinders one sees the dot on the horizon

a sage never said

(c) I.P. Fisher, 2018

4_StatusQuotes_20180523_klein

Stevige schoenen (Poëzieprijs 2019)

Stevige schoenen (Poëzieprijs 2019)

Ook vorig jaar stuurde ik gedichten in voor de De Grote Poëzieprijs, voorheen bekend als de Türing Gedichtenwedstrijd. En al vaker ging ik door naar de tweede ronde, maar dit jaar haalde één van de drie inzendingen zelfs de shortlist voor het podium. Die lijst was honderd gedichten lang en verscheen in boekvorm: Een geluk als nieuwe wijn geschonken, uitgegeven in Gent door het onvolprezen Poëziecentrum.

Ik prijs me er gelukkig mee. Daar sta ik dan, op pagina 77, met een gedicht uit 2018, geschreven rond de herdenking van de Tweede Wereldoorlog. Niet lang daarvoor waren nieuwe massagraven ontdekt op de Leusderheide met slachtoffers van Kamp Amersfoort. Honden wisten ze na 75 jaar nog terug te vinden.

Het is militair terrein. Als kind gingen we vaak stiekem de Vlasakkers op, een militair terrein naast de Leusderheide. Dat was spannend, vooral door de borden Gevaarlijk – Bewaking met Honden.

Stil maar , slaap maar, loop maar door

alles is nieuw nu voor het laatst

Geef mij een vers wit hemd,

een degelijk pak, een zwarte hoed

en schoenen om stevig in te staan –

dan kan ik de dag weer aan

als ik nog eens wakker word

wakker word en werken ga

wakker blijven tot het werkt –

werken aan de droomverwekker

Mannen met ferme baarden stappen

door voren die betovergrootvaders

al ploegden zaaiden oogsten egden –

daar blijft de tijd

en lente steekt elk jaar een hoop weer op

het leven uit doden van gistermorgen.

Stampende laarzen bovengronds,

nog even geduld en het moet lukken

om werkelijk alles kapot te krijgen.

Stil maar, schep maar, zand erover

de massa graven zo dichtbij –

aarde waar ik uit ben geboren

akkers onder heide waar we speelden,

waar we kogels en konijnenschedels vonden.

45mei fakkel  

Uitnodiging: Literair-muzikale zondagmiddag in Artishock

Uitnodiging: Literair-muzikale zondagmiddag in Artishock

Onlangs publiceerde de Soester dichter Palescue een bundel onder de titel “Weg is altijd ergens.” Zondagmiddag 11 december vindt in Artishock de presentatie plaats onder toeziend oog van Jan Visser, nestor van de plaatselijke dichtkunst. Daarnaast treedt de dichter op met twee muzikanten: Semmy Prinsen (saxofoon) en Kamal Hors (ud, arabische luit). Na de pauze kunnen aanwezigen eigen gedichten voordragen, of gedichten van anderen. Ook dan is er live muziek.

cpresentatie-1Semmy Prinsen, tenorsaxofonist, is bekend als jazzmuzikant en organisator. Hij is ook actief als DJ ‘Play it again Sem’. Met originele draaitafels uit de 40-er jaren draait hij 78 toeren platen vanuit een bakfiets. Kamal Hors is een professioneel muzikant, zanger en componist die vooral bekend is door zijn projecten met ensemble Windstreken, waarmee hij ook optrad in het  tv-programma Vrije Geluiden.

Jan Visser is medeoprichter van Artishock in 1967, de Stichting Literaire Activiteiten Soest (SLAS) en van het Cultuurplatform Soest. Van 1990 tot 1994 was hijwethouder van Ruimtelijke Ordening en Kunst. Bovendien publiceerde bij verschillende uitgeverijen tien poëziebundels.

Poëzonmuziekmiddag

De schrijversnaam Palescue is een anagram voor Cees Paul. Hij zegt: ”Natuurlijk vind ik het spannend om mijn eigen gedichten te presenteren. Maar ik ben vooral trots dat ik door die mooie muziek van Kamal en Semmy heen mag praten.”

palescue_polaroiddscf8821
Foto: Katja Sobrino

Wat heb je voor ogen met deze zondagmiddag vol poëzie en muziek?

“Een echte Poëzonmuziekmiddag, of is het Poëmidmuzondag? Ik hoop op een soort festivalsfeertje. Er komen in ieder geval een paar interessante gasten. Bassist Jeroen de Valk komt met gitarist Peter Smit muziek maken, en ook teksten voordragen. En helemaal vanuit Groningen komt Hubert Klaver een paar columns voorlezen. Die man is zó grappig. Wellicht ook dat de dorpsdichter, Kond le Bisck, acte de présence geeft. En er is ruimte voor iedereen die langs komt en wat wil voordragen.”

Waar gaat je dichtbundel over?

Palescue: “Het is een selectie. De ondertitel is dan ook: “Titel 2: Verzameling uit de gele ordner.” Die gele ordner is de tweede die ik heb gevuld. Inmiddels ben ik met de vierde bezig. Maar ik heb niet echt een vast thema. Het gaat soms letterlijk over Iets en Niets. Over van alles en nog niks. Poëzie is niet alleen een verhaal, het ook een kwestie van klank en ritme. Het is niet voor niets dat ik graag optreed met muziek.”

“Weg is altijd ergens Titel 2: Verzameling uit de gele ordner”  ISBN: 978-94-022-2944-8 Prijs: € 15,99 (inclusief verzendkosten) Te koop bij de presentatie en bij Cigo Peperzak (Van Weedestraat), Libris boekwinkel Van de Ven (Soest Zuid) en in de webwinkel van Uitgeverij Boekscout.

Artishock zondag 11 december, 15:00-17:00u., Steenhoffstraat 46a, Soest. Toegang gratis. Een bijdrage in de kosten wordt gewaardeerd.