Mummie. Er is verband.

Er is verband.

Bewegingloos lig ik op een niet te harde, ook niet te zachte ondergrond.

Ik weet niet waar de randen zijn, of ik op de vloer of hoger lig – of lager, ondergronds…

Ik kijk door de mazen, een waas van gaas,

zie de draden door mijn oogharen, katoen met de geur van jodium en papier.

Verder zie ik niets, een wittige omgeving, een schemerige ruimte in gefilterd licht.

Ik voel dat mijn armen over mijn borst zijn

ingewikkeld. Mijn benen zijn languit tegen elkaar

omzwachteld. Geen pijn, geen spalk.

Mijn hoofd kan draaien, maar optillen kan ik het niet.

Mijn lijf ligt vast.

Het is niet donker, ook niet licht.

Het is niet koud, maar warm ook weer niet.

Het is onduidelijk waar binnen buiten wordt, of er wel muren zijn,

en of er een plafond is, en waar dat dan begint.

Geen paniek, vooralsnog

heb ik geen honger, ben ook niet vol, en geen dorst;  

hoef niet naar de wc maar voel  me ook niet verlost.

Ik val niet in slaap maar word ook niet wakker –

Omfloerst bewustzijn van een ongekende ruimte in een onbekende tijd:

Hier en nu.

Ik leef ik weet niet meer hoe lang al.

Ik adem, denk ik, in en uit.

Het is stil.

Mijn stem roept geen echo op.

 
 
I.P.Fisher, 14JAN2013

Voetbal en winterbanden

Wilders twittert weer eens wat en vergat naar de kapper te gaan
zijn haar groeit grijs uit
Den Haag (eind november 2011 – autumn going on winter)
de enige plek in Nederland die eruit ziet zoals we vroeger dachten dat het er in 2000 uit zou zien:
vier-hoge fly-overs van wegen die door gebouwen lijken te gaan en veel slank spiegelende gebouwen
een spoorlijn in metalen netkous waar de tram pas na miljoenen sneller dan stapvoets doorheen kon rijden terwijl dit gebouw voor tweederde leeg staat
dat hadden we toen niet voorzien

fascisme was iets van een paar boerenpummels die achter Glimmerveen aanliepen

geen partij die de dienst uitmaakt
en terwijl toen een andere boerenpummel – Teus van Ginkel – de held van het dorp werd door ‘m op zijn bek te slaan zou ik nu om deze zin al kunnen worden aangeklaagd voor smaad, bedreiging en demonisering van
het slechtst gekapte product van de democratische klucht in het land waar over de blanke top der kruinen
wel veel wind wordt gemaakt maar geen hoge bomen boven het maaiveld uitkomen



hoe dunner de draad
hoe groter de knoop
mensen in gelukkige ontevredenheid
slaap en mist in de ochtendspits
de vogels moeten harder zingen om elkaar te vinden
smetvlees voor het koelvak
zie je aan me hoe ik aan je denk ik denk het niet
je zwijgt me
ik hou van jou als de muis van de kaas
ik hou van jou als de kat die van huis gaat
in het donker
hij heeft bruine schoenen aan onder zijn pak
zij heeft een bol voorhoofd en een nieuw mobieltje
ik zit stil voor een scherm en typ cijfers en letters
dat is werk
ik zit stil voor een scherm met pratende hoofden en moorden
dat is vrije tijd
altijd net als iedereen
al is het gesprek van de dag
de situatie thuis
alles goed met vrouw en kinderen
voetbal en winterbanden
Er waart een spook door Europa
en buiten waait de crisis

I.P. Fisher
(maakte ook de foto’s)

Als je in het nu leeft ben je dood





Kunstwerk van voetkoffers en gedicht,
Martini Ziekenhuis, Groningen (*)

… en ergens ben ik het er ook mee eens dat je Nu moet leven, “in het moment”, en dat iedereen even de tijd, nee, het Nu moet nemen om geconcentreerd te gaan luisteren naar de nieuwe cd’s van Spinvis en Tom Waits – bij voorbeeld. Maar daar ga je al, muziek, alle podiumkunsten, bestaan alleen in de tijd.

Aan de oevers van de tijd,

vertaalde Erik de Jong in een Spinvislied op zijn verleden CD. En daar moeten we het maar mee doen, meer is niet mogelijk Een gebouw, een foto, een landschap komt dichter bij de vastlegging van het nu… en dan nog: de foto eist belichtingstijd, het gebouw onderhoud, het landschap een wolk die overdrijft en het kantelende licht van de zon die onherroepelijk opkomt en weer ondergaat terwijl de boer… zijn beide zegeningen telt.

Onderwijl

stroomt het water onder de brug door, en niet alleen het water. Ook zonder druk is alles vloeibaar en is dat Alles in elk moment uniek en kunnen we maar één kant op, immer gerade aus. Zonder een volgende stap, zonder een volgende harteklop, zijn we hardstikke dood.
Stilstand is achteruitgang – was het maar waar! Even een time out, tikkie terug, Undo en weer verder, verbeterd…. maar… is dat wel beter? Je kan niet van die mooie zonsondergang genieten zonder mee te maken hoe je daar, op dat moment, met die persoon bent gekomen en zonder er in een ander moment profijt van te hebben, in de vorm van ervaring, herinnering, groei…


En vanuit dat oogpunt is het “leven in het nu” een waardeloos advies, een modieuze stoplap uit de koker van navelstaarders. Ik weet, het zal wel goed bedoeld zijn, tegen het jachtige en oppervlakkige leven zonder reflectie…zeker in deze tijden van telefoon en stoomboot en zo meer, maar er schuilt ook een oproep tot bewuste domheid in. Het verleden is er niet voor niks, de toekomst ook niet, en we leven altijd, op elk moment, met één been in beide toestanden (en met hoeveel benen zijn nu helemaal gezegend?). Zonder de vorige stap stonden we niet hier en kunnen we ook de volgende stap niet zetten.


Goed, je bent een engel en kan vliegen. Het klinkt misschien raar maar ook dat…begint met babystapjes. Alleen een steen leeft in het nu en verbrokkelt zonder bewustzijn. Zelfs microben reageren op hun omgeving en we kunnen een voorbeeld nemen aan de bomen – dat we niet rond hoeven te rennen om bij te leren, sterker nog

Groei is niet gelegen in beweging,
vooruitgang zit niet in verplaatsen.
groei is de plek die je bent vergroten
De hoogte in en in de breedte, rondom
de wereld elk jaar weer een beetje weidser
zien – zijn – worden – blijven


I.P. Palescue
13nov2011

(*) de tekst naast de koffervoeten  tussen de roltrappen in het Martini:
Onderwijl, gaat het maar door,
                wat ik ook wel
                of niet doe
Onderwijl, gaat snel
                  links, rechts, achter, voor,
                  waar ik stilsta
                  doet er niet toe
                 en
Onderwijl, laat ik na
                 te zijn
                 in het moment.
                                                                                             Linda Keuris